Alles klopte, op 7.694 euro na. Kosten van verwerving, had hij op het bankafschrift erbij geschreven, maar er was geen bon, geen rekening. Niets. Het was een contante opname van de bedrijfsrekening. Hakima wreef in haar ogen en rekte haar rug. De jaarrekening van deze klant kon pas worden opgemaakt als zij de hele administratie had geboekt. Daarvoor moest zij met de hand alle uitgaven en inkomsten van het bedrijf invoeren, en dat waren er heel veel. ProGift handelde in relatiegeschenken en de zaken liepen als een trein. Tienduizenden artikelen werden ingekocht in het Verre Oosten, met een logo of een slagzin bedrukt, en vervolgens met flinke winst verkocht. Het bedrijf was eigendom van Allard Schonebeek. Het had zeven mensen in dienst en draaide een jaarlijkse omzet van bijna vijftien miljoen euro.

Op zo'n omzet was die zevenduizend zeshonderdvierennegentig euro bijna een te verwaarlozen bedrag, maar Hakima hield niet van zwevende posten, zoals zij dat noemde, cijfers die nergens worden verantwoord. Ergens moest er een rekening zijn voor dat bedrag. Anders kon hij het net zo goed opvoeren als een privéopname, want zonder factuur zou het toch zo in de boeken terechtkomen. Zoals het nu was, klopte het in elk geval niet, en dat liet haar niet los.

Download het verhaal